ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. เข้ากับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ไม่วางตัวเป็นกลาง, ไม่เที่ยงธรรม.
ก. ประพฤติตรงไม่เอนเอียง เช่น ซื่อตรงต่อหน้าที่, ไม่คดโกง เช่น เขาเป็นคนซื่อตรง.
[อะคะ-] น. ความลำเอียง มี ๔ อย่าง คือ ฉันทาคติ = ความลำเอียงเพราะรัก โทสาคติ = ความลำเอียงเพราะโกรธ ภยาคติ = ความลำเอียงเพราะกลัว โมหาคติ = ความลำเอียงเพราะเขลา. (ป.).
ก. ลำเอียงด้วยความรังเกียจ.
(สำ) ก. ลำเอียง.
ก. ไม่พอใจด้วย, รังเกียจ, ลำเอียง.
ก. ประพฤติทุจริต, ไม่ซื่อตรง.
ก. เอาใจออกหาก, ไม่ซื่อตรง.
ก. ลำเอียงในบุคคล, มุ่งเฉพาะคน.
ว. ตรง, ซื่อตรง. (ป.; ส. ฤชุ).
ว. ซื่อตรง, ซื่อสัตย์. (จ. ตงฉิน ว่า อำมาตย์ซื่อสัตย์).
ว. ไม่ซื่อตรงต่อสามีหรือภรรยาด้วยการคบชู้สู่สาว.