ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 29 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ไพร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ขี้ข้า, ไพร่, ไพรำ, ไพรี, ไพรู, ไพร

ไพร

[ไพฺร] น. ป่า; ขอบ, ริม, เรียกตอกเส้นกลม ๆ ที่อยู่ใต้ขอบกระบุงกระจาดเป็นต้น ว่า ตอกไพร.

ไพร่

[ไพฺร่] (โบ) น. ชาวเมือง, พลเมืองสามัญ; คนเลว. ว. สามัญ.

ไพรคิ้ว

น. ลายเขียนเป็นเส้นคิ้วที่หัวโขน.

ไพรจิตร

[ไพฺรจิด] (แบบ) ว. ไพจิตร.

ไพรชน

[ไพฺร-] (แบบ) น. ไพชน.

ไพรชยนต์

[ไพฺรชะยน] (แบบ) น. ไพชยนต์.

ไพรฑูรย์

[ไพฺร-] (แบบ) น. ไพฑูรย์.

ไพรที

[ไพฺร-] (แบบ) น. ไพที.

ไพรบูลย์

[ไพฺร-] (แบบ) น. ไพบูลย์.

ไพรปาก

น. ลายเขียนเป็นเส้นที่ท้ายมุมปากที่หัวโขน.

ไพร่พล

น. กำลังทหาร, กำลังคน.

ไพร่ฟ้า

น. ข้าแผ่นดิน, ราษฎร.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด