ค้นเจอ 189 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "โกรธเกรี้ยว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา กระเกรี้ยว

เกรี้ยวโกรธ

ก. โกรธจัด, โกรธเกรี้ยว ก็ว่า.

โกรธเกรี้ยว

ก. โกรธจัด, เกรี้ยวโกรธ ก็ว่า.

เกรี้ยว,เกรี้ยว ๆ

[เกฺรี้ยว] ว. อาการที่แสดงความเดือดดาลหรือโกรธมาก เช่น อนิจจามาร้องอยู่เกรี้ยว ๆ. (มโนห์รา).

เสียงเกรี้ยว

ว. อาการที่เปล่งเสียงอย่างโกรธจัด เช่น เขาคงกำลังโกรธอยู่ เราพูดด้วยดี ๆ กลับตวาดเสียงเกรี้ยว, เสียงเขียว ก็ว่า.

โกรธ

[โกฺรด] ก. ขุ่นเคืองใจอย่างแรง, ไม่พอใจอย่างรุนแรง, ราชาศัพท์ว่า “ทรงพระโกรธ” ก็ใช้ เช่น ก็จะทรงพระโกรธดั่งเพลิงกาล. (อิเหนา). (ส. โกฺรธ).

เสียงเขียว

ว. อาการที่เปล่งเสียงอย่างโกรธจัด เช่น เขาเข้าไปผิดจังหวะ หัวหน้ากำลังโกรธอยู่ เลยถูกตวาดเสียงเขียว, เสียงเกรี้ยว ก็ว่า.

งอน

โกรธกะบึงกะบอน, โกรธสะบัดสะบิ้ง

กริยา

เธองอนที่เขาไม่รู้ใจ รอให้ง้อแต่เขาก็ไม่ง้อสักที

โกรธขึ้ง

ก. โกรธเอาจริงเอาจัง, โกรธมาก, ขึ้งโกรธ ก็ว่า.

ขึ้งโกรธ

ก. โกรธเอาจริงเอาจัง, โกรธมาก, โกรธขึ้ง ก็ว่า.

พื้นเสีย

ก. โกรธ.

โมโห

ก. โกรธ.

กระฟัดกระเฟียด

ว. อาการที่โกรธหรือแสร้งทำโกรธ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ