ผลการค้นหา

แมงบี้* *แมงบี้ *แมงบี้*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 28 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แมงบี้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บี้

ก. กดหรือบีบให้แบนหรือผิดจากรูปเดิม. ว. แฟบผิดปรกติ เช่น จมูกบี้.

บี้

น. ตัวไหมที่ออกจากฝักมีปีกแล้ว. (ลัทธิ).

แมง

น. ชื่อสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่มีร่างกายแบ่งเป็น ๒ ส่วน คือ ส่วนหัวกับอกรวมเป็นส่วนเดียวกันส่วนหนึ่ง และส่วนท้องอีกส่วนหนึ่ง มีขา ๘ หรือ ๑๐ ขา ไม่มีหนวด ไม่มีปีก เช่น แมงมุม แมงดาทะเล แมงป่อง มักเรียกสับกับคำว่า แมลง.

แมงกว่าง

ดู กว่าง.

แมงกาย

(ถิ่น-พายัพ) น. ผีเสื้อกลางคืน. (ดู ผีเสื้อ ๑).

แมงคา

ดู แมงคาเรือง.

แลง

น. แมง ในคำว่า แลงกินฟัน.

ขตอย

[ขะ-] น. แมงป่อง. (ข. ขฺทวย).

กระบู้กระบี้

ว. บู้ ๆ บี้ ๆ, บุบ, บุบแฟบ.

อู้อี้

ว. มีเสียงไม่ชัดเจนอย่างเสียงคนจมูกบี้หรือคนบ่น.

วิจฉิกะ

[วิด-] น. แมงป่อง, มักใช้ว่า พฤศจิก. (ป.; ส. วฺฤศฺจิก).

พฤศจิก

[พฺรึดสะจิก] น. แมงป่อง; ชื่อกลุ่มดาวรูปแมงป่อง เรียกว่า ราศีพฤศจิก เป็นราศีที่ ๗ ในจักรราศี, ราศีพิจิก ก็ว่า. (ส. วฺฤศฺจิก; ป. วิจฺฉิก).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด