ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 21 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เผอิญ, บังเอิญ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เผอิญ

[ผะเอิน] ว. ที่เกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัวหรือไม่คาดหมาย, บังเอิญ, หากให้เป็น, จำเพาะเป็น, ใช้ว่า เพอิญ หรือ พรรเอิญ ก็มี.

บังเอิญ

ว. ที่เกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัวหรือไม่คาดหมาย, เผอิญ.

พันเอิญ

(โบ) ว. เผอิญ.

เพอิญ

[พะเอิน] ว. เผอิญ, ใช้ว่า พรรเอิญ ก็มี.

ดล

[ดน] ก. ให้เป็นไป, ทำให้แล้ว, ตั้งขึ้น, เผอิญให้เป็นไป, บันดาลให้เป็นไป.

พรรเอิญ

[พัน-] (โบ) ว. เผอิญ, ใช้ว่า เพอิญ ก็มี.

จำเพาะ

ว. เฉพาะ, เจาะจง, เผอิญ, เช่น จำเพาะฝนมาตกเวลาจะออกจากบ้านจึงไปไม่ได้.

จับพลัดจับผลู

ก. จับผิด ๆ ถูก ๆ; บังเอิญเป็นไปโดยไม่ตั้งใจ.

ฉุกคิด

ก. คิดขึ้นมาทันที, คิดได้ในขณะนั้น, บังเอิญคิดได้.

อุบัติเหตุ

น. เหตุที่เกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด, ความบังเอิญเป็น.

จ๊ะ

ก. เจอกันหรือพ้องกันโดยบังเอิญ เช่น เดินมาจ๊ะกัน แกงจ๊ะกัน.

บรรจวบ

[บัน-] ก. ประจวบ, ประสบ, พบปะ, สบเหมาะ, บังเอิญพบ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด