ค้นเจอ 30 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เต้นรำ,ระบำ,ลีลาศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลีลาศ

ก. เต้นรำแบบตะวันตกบางชนิด เช่น ออกไปลีลาศ.

เต้นรำ

ก. เคลื่อนไปโดยมีระยะก้าวตามกำหนดให้เข้าจังหวะกับดนตรี ซึ่งเรียกว่า ลีลาศ โดยปรกติเต้นเป็นคู่ชายหญิง, รำเท้า ก็ว่า เช่น ฝรั่งรำเท้า.

ระบำ

น. การแสดงที่ใช้ท่าฟ้อนรำ ไม่เป็นเรื่องราว มุ่งความสวยงามหรือความบันเทิง จะแสดงคนเดียวหรือหลายคนก็ได้ เช่น ระบำนพรัตน์ ระบำกอย ระบำฉุยฉาย. ก. ฟ้อนรำที่แสดงไม่เป็นเรื่องราว มุ่งความสวยงามหรือความบันเทิง จะแสดงคนเดียวหรือหลายคนก็ได้.

ระบำปลายเท้า

น. การเต้นรำแบบหนึ่งของชาวตะวันตก แสดงเป็นเรื่องราวหรือแสดงเดี่ยวก็ได้, บัลเลต์ ก็ว่า. (อ. ballet).

นฤตยสถาน

น. ที่สำหรับการระบำ. (ส.).

บัลเลต์

น. ระบำปลายเท้า.

รำเท้า

ก. เต้นหมุนเวียนวนไปด้วยเท้าอย่างเต้นรำของฝรั่ง, เต้นรำ ก็ว่า.

นฤตย,นฤตย-,นฤตย์

[นะริดตะยะ-, นะริด] น. การระบำ, การฟ้อนรำ, การเต้นรำ. (ส.).

นฤตยศาสตร์

น. วิทยาหรือศิลปะแห่งการระบำ. (ส.).

ชายาชีพ

(โบ) น. นักเต้นรำ. (ส.).

นฤตยศาลา

น. ห้องเต้นรำ. (ส.).

พาณินี

น. นางละคร, นางระบำ; หญิงเมาสุรา. (ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ