ค้นเจอ 20 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เชื่องช้า,อืด,ทื่อ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อืด

ว. พอง, ขึ้น, เช่น ท้องอืด; เฉื่อยชา, ช้า.

เชื่องช้า

ว. อืดอาด, ยืดยาด, ไม่ว่องไว.

ทื่อ

ว. ไม่คม (ใช้แก่ของแบน ๆ ที่มีคมแต่ไม่คม) เช่น มีดทื่อ; ไม่เฉียบแหลม เช่น ปัญญาทื่อ; ไม่มีลับลมคมใน เช่น พูดทื่อ ๆ; นิ่งเฉยอยู่ไม่กระดุกกระดิกเหมือนสิ่งไม่มีชีวิต เช่น แข็งทื่อ, ซื่อ ก็ว่า. ก. รี่เข้าใส่โดยไม่ระมัดระวัง เช่น ทื่อเข้าใส่.

เงื่อง,เงื่อง ๆ

ว. เซื่อง, เชื่องช้า.

นอนเอือก

ก. นอนอืดอย่างเกียจคร้าน.

หง่อย

ว. เชื่องช้า, ไม่ฉับไว, เงื่อง.

ทึ่ม

(ปาก) ว. ทื่อ, ไม่เฉียบแหลม, โง่.

อ้อยอิ่ง

ว. รํ่าไร, ทำเชื่องช้าเหมือนไม่เต็มใจ.

สังสดมภ์

น. ความแข็งทื่อ, การต้านทาน; เครื่องคํ้าจุน. (ส. สํสฺตมฺภ).

ดื้อ

ว. ไม่ยอมเชื่อฟังหรือทำตาม. ก. ทื่อ, ไม่คม, (ใช้แก่มีด).

เท่อ

ว. ทื่อ, ไม่ฉลาด, มักใช้พูดว่า ขี้เท่อ; ไม่ส่าย (ใช้แก่ว่าว).

กระเท่เร่

ว. เอียงทื่ออยู่, เอียงไปมาก, มักพูดเข้าคู่กับ เอียง เป็น เอียงกระเท่เร่, โดยปริยายหมายความว่า ลำเอียงมาก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ