ค้นเจอ 159 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เขมินทร์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เข

ว. เหล่น้อย (ใช้แก่ตา).

เข

ดู แกแล.

มิ

ว. ไม่ เช่น มิทราบ มิควร มิบังอาจ.

มิ

ก. เฉย, ไม่ค่อยพูดจา, เช่น รามสูรได้ยินสิ้นสติลงนั่งมิจะทำกระไรได้. (บทระบำตลก พระราชนิพนธ์ ร.๕).

มิต,มิต-

[-ตะ-] ว. พอประมาณ, น้อย. (ป.).

มิศร,มิศร-,มิศรก,มิศรก-

[มิดสะระ-, มิดสะระกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ; ประสมขึ้น. (ส.; ป. มิสฺส, มิสฺสก).

มิส,มิส-,มิสก,มิสก-

[มิดสะ-, มิดสะกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ. (ป. มิสฺส, มิสฺสก; ส. มิศฺร, มิศฺรก).

เขม,เขม-,เขมา,เขมา

[เขมะ-, เข-มา] น. เกษม, ความสบายใจ, ความพ้นภัย. (ป.; ส. เกฺษม).

บเอ

(โบ) ว. มิใช่เอก, มิใช่หนึ่ง, มาก.

มิญช,มิญช-

[มินชะ-] น. เยื่อ, แก่นหรือเมล็ด. (ป.).

วิกเขป

[วิกเขบ, วิกเขปะ] น. การเคลื่อนหรือแกว่งไปมา. (ป.; ส. วิกฺเษป).

ฤๅเยา

ว. มิใช่เยา, มิใช่น้อย, ไม่เยา.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ