ค้นเจอ 469 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เกินควร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เหลือเกิน

ว. ยิ่งนัก, เกินควร, เต็มที.

เกิน

ว. พ้น, เลย, คำนี้ใช้แก่ลักษณะที่มีมากกว่าหรือยิ่งกว่ากำหนด เช่น เกินขนาด เกินฐานะ เกินเวลา เกินสมควร.

ส่วนเกิน

น. ส่วนที่นอกเหนือไปจากที่กำหนด เช่น ได้รับบัตรเชิญไปงาน ๒ คน แต่ไป ๓ คน คนที่ ๓ เป็นส่วนเกิน.

ควร

[ควน] ว. เหมาะ เช่น กินแต่พอควร; ชอบ, ถูกต้อง, เช่น เห็นควรแล้ว; เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม เช่น ควรทำ ควรกิน.

เติ่ง

ว. อาการที่ค้างอยู่นานเกินควร ในคำว่า ค้างเติ่ง.

ดัดจริต

[-จะหฺริด] ก. แสร้งทำกิริยาหรือวาจาให้เกินควร.

เหลือ

[เหฺลือ] ก. เกิน, เกินต้องการ, มาก, มากเกิน; ยังอยู่, ค้างอยู่, ยังไม่หมด.

เหลือเฟือ

ว. มากเกินต้องการ, มากเกินพอดี.

ฟุ้งเฟ้อ

ว. คะนอง, ได้ใจ, เห่อเหิม; ใช้จ่ายเกินควรเกินฐานะ, ใช้จ่ายในสิ่งที่ไม่สมควร.

เหลือรับ

ว. มากเกินที่จะรับได้.

เกินปุยมุ้ย

เกินไปไหม ในแบบน่ารัก

แบบนี้มันเกินปุยมุ้ย

อ่านว่า เกิน-ปุย-มุ้ย

ผิดที่,ผิดที่ผิดทาง

ก. อยู่ในที่ที่ไม่เคยอยู่, อยู่ในที่ที่ไม่ควรจะอยู่.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ