ผลการค้นหา

ค้นเจอ 48 รายการ

ก. ให้เว้นกระทำ, ไม่ให้ทำตามที่กำหนดไว้. น. เรียกภรรยาของเจ้านายที่ไม่ใช่สะใภ้หลวง ว่า นางห้าม, เรียกหญิงสามัญที่เป็นเมียของเจ้านาย ว่า หม่อมห้าม.

(สำ) ก. เป็นการย้ำไม่ให้ทำอย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น ห้ามไม่ให้เขียน ห้ามไม่ให้พูด.

คำห้ามเพื่อขอยับยั้ง.

ว. ในที่สุดก็เป็นเช่นนั้น เช่น ห้ามแล้วยังไปทำอีกจนได้.

น. ดิถีวันห้ามไม่ให้แรกนา.

ก. ขัดขวาง, ห้าม, กัน. (ส., ป.).

(สำ) ก. ไม่ฟังคำทัดทาน, ห้ามไม่อยู่.

ก. ห้ามใจไม่ให้คิดในเหตุที่เกิดขึ้น.

ก. กล่าวหรือแสดงออกเป็นทำนองห้ามหรือท้วงเพื่อให้งดไว้.

ก. ห้าม, กีด, กั้น, ดับ. (ป., ส.).

อ. คำที่เปล่งออกมาด้วยความตกใจ ประหลาดใจ หรือเพื่อห้าม.

ก. ห้ามเชิงขอร้อง, ขอให้ละเว้นการกระทำ.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ