ค้นเจอ 1,354 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หน้าตา,รูปลักษณ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลักษณ์

[ลัก] (กลอน) น. จดหมาย, เรียกเต็มว่า อักษรลักษณ์; (โบ) ลักษมณ์.

หน้าตา

น. เค้าหน้า เช่น เด็กคนนี้หน้าตาเหมือนแม่; เกียรติยศชื่อเสียง เช่น นักกีฬาไปแข่งขันชนะเลิศในต่างประเทศก็เป็นหน้าตาให้กับประเทศของตน.

หน้าตาขึงขัง

ว. สีหน้าที่แสดงว่าเอาจริงเอาจัง ดูน่ากลัว.

หน้าขมึงทึง,หน้าถมึงทึง

น. หน้าตาที่บูดบึ้งไม่ยิ้มแย้ม, หน้าตาน่ากลัว.

หน้าตาตื่น,หน้าตื่น

ว. มีสีหน้าตื่นเต้นตกใจเป็นต้น เช่น เขาวิ่งหนีไฟหน้าตาตื่นมา.

รูป,รูป-

[รูบ, รูบปะ-] น. สิ่งที่รับรู้ได้ด้วยตา เป็นขันธ์ ๑ ในขันธ์ ๕ คือ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ, ร่าง เช่น โครงรูป, ร่างกาย เช่น รูปตัวคน รูปตัวสัตว์, เค้าโครง เช่น ขึ้นรูป, แบบ เช่น รูปสามเหลี่ยม รูปรี รูปไข่; ลักษณนามใช้เรียกพระภิกษุสามเณร เช่น พระรูปหนึ่ง สามเณร ๒ รูป. ส. คำใช้แทนตัวผู้พูด สำหรับพระภิกษุสามเณรพูดกับคฤหัสถ์, เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๑. (ป., ส.).

ขมึงทึง

[ขะหฺมึงทึง] ว. ลักษณะหน้าตาที่บูดบึ้ง ไม่ยิ้มแย้ม, หน้าตาน่ากลัว, ถมึงทึง ก็ว่า.

ถมึงทึง

[ถะหฺมึง-] ว. ลักษณะหน้าตาที่บูดบึ้งไม่ยิ้มแย้ม, หน้าตาน่ากลัว, ขมึงทึง ก็ว่า.

รูปแบบ

น. รูปที่กำหนดขึ้นเป็นหลักหรือเป็นแนวซึ่งเป็นที่ยอมรับ เช่น รูปแบบร้อยกรอง; (ศิลปะ) สิ่งที่แสดงให้เห็นว่าเป็นเช่นนั้น ๆ อย่างรูปคน รูปบ้าน รูปปลา รูปใบไม้ เช่น รูปแบบผู้หญิง รูปแบบเป็ด รูปแบบวัด.

บึ้ง

ว. อาการที่หน้าตาไม่ยิ้มแย้มแจ่มใส.

หน้าผี

น. หน้าตาอัปลักษณ์น่าเกลียดน่ากลัว.

หน้ารับแขก

น. หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสเป็นประจำ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ