ค้นเจอ 253 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สี่แยก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ทวิบถ

สี่

น. จำนวนสามบวกหนึ่ง; เรียกเดือนที่ ๔ ทางจันทรคติว่า เดือน ๔ ตกในราวเดือนมีนาคม.

แยก

ก. ทำให้สิ่งที่รวมกันอยู่หรือประกอบกันอยู่ออกจากกัน เช่น แยกกลุ่มประชุม แยกกล้วยไม้, กิริยาของสิ่งที่รวมกันอยู่หรือประกอบกันอยู่แตกออกจากกัน เช่น แผ่นดินแยก, แตกหรือทำให้แตกออกเป็นทาง เช่น แม่นํ้าแยก ทางแยก, ไม่รวมกัน เช่น แยกกันอยู่.

ทวิบถ

น. สถานที่ที่ทางทั้ง ๒ ตัดผ่านกัน, สี่แยก. (ส.).

พลัดพราก

ก. จากไป, แยกออกจากกันไป.

แยกตัว

ก. ผละออก เช่น เขาแยกตัวออกจากพรรคพวก; ไม่ผสมกลมกลืนกัน เช่น น้ำกับน้ำมันแยกตัวกัน; แบ่งตัวเพื่อขยายจำนวน เช่น เซลล์แยกตัวออกจากกันเป็นทวีคูณ.

แยกธาตุ

ก. ทำให้ธาตุที่รวมกันอยู่หรือประกอบกันอยู่แยกออกจากกัน.

แยกสี

ก. แยกแม่พิมพ์ออกตามแม่สี ๓ สี.

จัตตาฬีสะ

(แบบ) ว. สี่สิบ. (ป.).

แพร่ง

[แพฺร่ง] น. ทางแยกทางบก. ก. แตกออก, แยกออก.

ปลีกตัว

ก. แยกตัวออกมา.

ผลูแบก

น. ทางแยก. (ข.).

แพรก

[แพฺรก] น. ทางแยกของลำนํ้า. ก. แตก, แยก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ