ผลการค้นหา

สี่แก่* *สี่แก่ *สี่แก่*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,408 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สี่แก่"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา สาวแก่, อีแก่

สี่

น. จำนวนสามบวกหนึ่ง; เรียกเดือนที่ ๔ ทางจันทรคติว่า เดือน ๔ ตกในราวเดือนมีนาคม.

ตกลูก

ก. ออกลูก (ใช้แก่สัตว์สี่เท้า).

แก่

ว. มีอายุมาก เช่น แก่ไปทุกวัน ไม้แก่ เด็กคนนี้แก่กว่าเด็กคนนั้น, อยู่ในวัยชรา เช่น คนแก่ หญิงแก่, จัด เช่น เหลืองแก่ แก่เปรี้ยว แก่หวาน; โดยปริยายหมายความว่า จัดเจน หนัก หรือ ยิ่งไปในทางนั้น เช่น แก่สังคม แก่วิชา แก่เหล้า แก่เล่น แก่ไฟ.

แก่

บ. ใช้นำหน้านามฝ่ายรับ เช่น ให้เงินแก่เด็ก.

แก่

(ถิ่น-อีสาน) ก. ลาก เช่น แก่เกวียน.

จัตตาฬีสะ

(แบบ) ว. สี่สิบ. (ป.).

ถึงแก่มรณกรรม

ก. ตาย (ใช้แก่คนทั่วไปในคำพูดที่สุภาพ), ถึงแก่กรรม หรือ ถึงมรณกรรม ก็ว่า.

หน้าแก่

ว. ที่มองดูอายุมากกว่าอายุจริง เช่น เด็กคนนี้หน้าแก่, เรียกหมากที่หน้าเต็มใกล้จะสุกว่า หมากหน้าแก่.

จตุบท

น. สัตว์สี่เท้า. (ป.).

หง่อม

[หฺง่อม] ว. แก่มาก ในคำว่า แก่หง่อม.

ตามมี

ว. สมควรแก่ที่มีอยู่.

มะพร้าวห้าว

น. ผลมะพร้าวที่แก่จัด.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด