ค้นเจอ 840 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สะลอน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ตะลอน, สรลอน, สรลมสลวน, สลอน

ลอน

น. ส่วนที่มีลักษณะสูง ๆ ตํ่า ๆ อย่างลูกคลื่นติดต่อสลับกันไปบนพื้นราบ เช่น ลอนฟูก ลอนสังกะสี, เรียกสิ่งอื่นที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ลอนตาล ลอนผม.

สะ

ก. ใส่หรือสุมเพื่อกันไว้ เช่น เอาหนามสะ.

สะ,สะ,สะสวย

ว. สวย.

กังสะ

(แบบ) น. สัมฤทธิ์ เช่น ดั่งดามพะกังสกล่อมเกลา. (สมุทรโฆษ). (ป.).

นางสะ

น. หญิงสาววัยรุ่นแต่งตัวใส่เกี้ยว นุ่งผ้าลายพื้นเขียว ห่มผ้าแพรพื้นแดง เดินประนมมือตามกระบวนแห่เต็มยศขนาบพระราชยานในพระราชพิธีโสกันต์, นางแต่งตัวสะ หรือ สาวสะ ก็เรียก.

มกสะ

[มะกะสะ] น. ยุง. (ป.; ส. มศก).

ศวาสะ

น. การหายใจ, ลมหายใจ. (ส. ศฺวาส).

สะลาบ

น. ผิวของพิมพ์หล่อพระที่แตกออกเป็นกาบเล็ก ๆ เมื่อความร้อนลดลงกะทันหัน.

สาวสะ

น. หญิงสาววัยรุ่นแต่งตัวใส่เกี้ยว นุ่งผ้าลายพื้นเขียว ห่มผ้าแพรพื้นแดง เดินประนมมือตามกระบวนแห่เต็มยศขนาบพระราชยานในพระราชพิธีโสกันต์, นางแต่งตัวสะ หรือ นางสะ ก็เรียก, โดยปริยายหมายถึงสาวรุ่น.

หาสะ

น. การหัวเราะ, ความสนุกรื่นเริง. (ป., ส.).

ศศิ,ศศิ,ศศิน,ศศี

[สะสิ, สะสิน, สะสี] น. “ซึ่งมีกระต่าย” คือ ดวงจันทร์. (ส.).

ปหังสนะ,ปหังสะ

[ปะหังสะนะ, -สะ] น. การรื่นเริง. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ