ค้นหา "ว.ส.ธ." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 12,009 รายการ

[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).

[สะทะนะ] ว. มีเงิน, รํ่ารวย. (ป., ส.).

[ทะ] (กลอน) ส. ท่าน, เธอ, เช่น ธ ประสงค์ใด จงสฤษดิ์ดัง หวังวรหฤทัย, เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๓.

[วะทะกะ] น. คนฆ่า, ผู้ฆ่า; เพชฌฆาต. (ป., ส.).

[อนทะ-, -ทะ-] ว. มืด, มืดมน; โง่, ทึบ; มองไม่เห็น, บอด. (ป., ส.).

[อันทะ-] ว. มืด, มืดมน, เช่น อันธกาล; โง่, ทึบ, เช่น อันธปัญญา; มองไม่เห็น, บอด, เช่น อันธจักษุ. (ป., ส.).

[-ทะ-] น. พลรบ, ทหาร. (ป., ส.).

[-ทะ-] น. พลรบ, ทหาร. (ป., ส.).

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

พยัญชนะตัวที่ ๒๔ เป็นพวกอักษรตํ่า และใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น สุเมธ มคธ.

[วัดทะกะ] น. ผู้เจริญ. (ส. วรฺธก ว่า ผู้ทำให้เจริญ; ป. วฑฺฒก).

ว. หมดจด, สะอาด; ล้วน, แท้. (ป.).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ