ค้นเจอ 23 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วิสย,วิสย-,วิสัย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิสย,วิสย-,วิสัย

[วิสะยะ-, วิไส] น. ความสามารถ เช่น อยู่ในวิสัยที่จะเลี้ยงดูบุตรภรรยาได้ เป็นเรื่องเหลือวิสัยที่จะทำได้; ขอบ, เขต, เช่น คามวิสัย โคจรวิสัย อยู่ในทัศนวิสัย. (ป.).

พิสัย

น. วิสัย, ลักษณะที่เป็นอยู่, ความสามารถ; ขอบ, เขต, แดน, ตำบล, ถิ่น, แว่นแคว้น, ที่, มณฑล, ประเทศ. (ป. วิสย).

ผิดวิสัย

ว. ผิดลักษณะที่เป็นอยู่ตามปรกติ เช่น ผิดวิสัยของมนุษย์.

วิสัยทัศน์

น. การมองการณ์ไกล, วิทัศน์. (อ. vision).

เปรตวิษัย,เปรตวิสัย

[เปฺรดตะ-] น. ภูมิหรือกำเนิดแห่งเปรต, เปตวิสัย ก็ใช้. (ส. ไปตฺรฺย + วิษย; ป. เปตฺติวิสย).

วิษัย

น. วิสัย. (ส.).

ขวางโลก

ว. แปลกไปจากคนอื่น, ผิดจากปรกติวิสัย.

กฎธรรมดา

น. ข้อกำหนดระเบียบการปฏิบัติเนื่องจากธรรมดาวิสัยของมนุษย์และสังคม.

ประสา

น. วิสัยที่เป็นไป เช่น ตามประสาจน ตามประสาเด็ก ตามประสาใจ.

วิทัศน์

น. การมองการณ์ไกล, วิสัยทัศน์. (อ. vision).

อวจร

[อะวะจอน] น. แดน, บริเวณ, เขต, วิสัย. (ป., ส.).

ประสีประสา

น. วิสัย, เรื่องราว, ความเป็นไป, ความหมาย, (มักใช้ในประโยคปฏิเสธ) เช่น ไม่รู้ประสีประสา.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ