ผลการค้นหา

ค้นเจอ 52 รายการ

น. จำนวนสามบวกหนึ่ง; เรียกเดือนที่ ๔ ทางจันทรคติว่า เดือน ๔ ตกในราวเดือนมีนาคม.

(แบบ) ว. สี่สิบ. (ป.).

น. สัตว์สี่เท้า. (ป.).

ก. ออกลูก (ใช้แก่สัตว์สี่เท้า).

[จัดตุ] ว. สี่. (ป. จตุ; ส. จตุรฺ).

น. สถานที่ที่ทางทั้ง ๒ ตัดผ่านกัน, สี่แยก. (ส.).

[จะดุระ] (กลอน) แผลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่.

[จะตุ-] ว. สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี. (ป.).

[จัดตุระ-] ว. สี่. (ส. จตุร; ป. จตุ).

น. ทางสี่แพร่ง, ต่อมาเลือนไปหมายถึงที่สำหรับฆ่านักโทษในสมัยโบราณ.

(ถิ่น-พายัพ) น. กลอนหรือกวีนิพนธ์แบบหนึ่ง มักใช้แต่งรำพันความรักหรือแต่งเป็นเรื่อง เช่น ค่าวเรื่องจำปาสี่ต้น หมายถึง คำกลอนเรื่องจำปาสี่ต้น.

ว. แปลงมาจาก จตุ หมายความว่า สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ