ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ใช้อุบายทุจริตให้หลงเชื่อในสิ่งที่เป็นเท็จ เช่น ล่อลวงเด็กไปขาย.
ก. ลอบพาหญิงหนีไปในทางชู้สาว.
(ปาก) ก. ล่อลวงให้หลงได้สำเร็จ.
(แบบ) ว. โกง, ล่อลวง; โอ้อวด. (ป.).
[พัน] น. การล่อลวง. (ป. วญฺจน).
ว. ทำให้เขาหลงเชื่อแล้วล่อลวงเอาทรัพย์เขาไป.
น. กลอุบาย, กลมารยา, อุบายล่อลวง.
ก. ใช้อุบายล่อลวงเพื่อให้สำเร็จประโยชน์ตน.
น. การลวงหรือล่อลวงให้หลงผิดหรือเพื่อให้เข้าใจผิด.
[พันจก] น. ผู้ล่อลวง. (ป., ส. วญฺจก).
(ปาก) ก. บังอาจลักขโมยหรือล่อลวงเอาทรัพย์สินเป็นต้นจากผู้ที่น่าเกรงขาม.
[สะ-] น. คนโกง, คนล่อลวง; คนโอ้อวด. (ส.; ป. ส).