ผลการค้นหา

รังแก,ระราน* *รังแก,ระราน *รังแก,ระราน*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 20 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "รังแก,ระราน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ระราน

ก. ประพฤติเป็นพาลเกเร ทำให้เดือดร้อน เช่น เขาเที่ยวระรานชาวบ้าน, มักใช้เข้าคู่กับคำ เกะกะ เป็น เกะกะระราน.

รังแก

ก. แกล้งทำความเดือดร้อนให้ผู้อื่น (มักใช้แก่ผู้มีอำนาจมากกว่า) เช่น ผู้ใหญ่รังแกเด็ก.

ข่มหมู

(ปาก) ก. รังแก.

ข่มเหงคะเนงร้าย

ก. รังแกเบียดเบียน.

อันธพาล

น. คนเกะกะระราน. (ป.).

รุกราน

ก. ล่วงลํ้าเข้าไปก้าวร้าวระราน เช่น ถูกข้าศึกรุกราน.

ปิดประตูตีแมว

(สำ) ก. รังแกคนไม่มีทางสู้และไม่มีทางหนีรอดไปได้.

ราวี

ก. รบ เช่น ยกทัพไปราวีข้าศึก, รบกวนหรือระรานโดยใช้กำลังรังแกเป็นต้น เช่น อันธพาลชอบราวีชาวบ้าน, (ปาก) สู้กัน, ตะลุมบอนกัน, เช่น นักเรียนกำลังราวีกัน.

เรื้อน

คำที่ใช้ด่าคนที่ทำตัวขัดต่อความเป็นจริง ทำในสิ่งที่ไม่ถูกต้องและเข้าใจแบบผิด ๆ ว่าสิ่งที่ตัวเองทำหรือคิดนั้นถูกแล้ว; การกระทำในด้านแย่, ก้าวร้าว, นิสัยไม่ดี, ทำตัวไม่น่ารัก

อย่ามาทำตัวเรื้อน ระรานเขาไปทั่วอย่างนี้นะ

อ่านว่า เรื้อน

ก้าวร้าว

ว. เกะกะระราน (ใช้แก่กิริยาและวาจาที่กระด้างและล่วงเกินผู้อื่น).

ข่มเหง

[-เหง] ก. ใช้กำลังรังแกแกล้งทำความเดือดร้อนให้ผู้อื่น.

คุมเหง

(ปาก) ก. ข่มเหง, รังแก, ใช้กำลังหรืออำนาจทำให้เดือดร้อน, กุมเหง ก็ว่า.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด