ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. สู้เฉพาะหน้า, รบกัน, ตีรันกัน.
ก. ทำให้อาวุธเช่นลูกศรหรือลูกปืนแล่นออกไปโดยแรงด้วยกำลังส่ง เช่น ยิงธนู ยิงปืน.
ก. สู้กัน, ต่อสู้ในทางศึก, เช่น ไปรบกับข้าศึกที่ชายแดน, สู้ เช่น รบกับหญ้าไม่ชนะ; เร้าจะเอาให้ได้ เช่น ลูกรบแม่ให้ซื้อตุ๊กตา.
น. อาการที่รบกัน, การรบกัน.
ก. รบ, สู้รบ.
ก. ต้องโทษโดยยิงให้ตายเพราะความผิดร้ายแรง.
น. เรียกตัวไม้ประกอบเครื่องบนหลังคาเรือน ทำหน้าที่ยันอยู่ข้างหลังจั่ว ตั้งทแยงปลายข้างหนึ่งยันกับขื่อเพื่อเสริมให้จั่วมั่นคง.
[พนละ-] น. ทหารที่ทำหน้าที่ฝ่ายรบ.
น. บริเวณที่คู่สงครามต่อสู้กัน เช่น เขาได้ผ่านสนามรบมามากแล้ว.
ก. รบกัน.
ก. รบ.
ก. รบตอบ, สู้รบ. (ป.).