ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 521 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "มากเกินไป,เกินควร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เกินปุยมุ้ย

เกินไปไหม ในแบบน่ารัก

ว

แบบนี้มันเกินปุยมุ้ย

อ่านว่า เกิน-ปุย-มุ้ย

เกินไป

ว. คำประกอบท้ายคำวิเศษณ์ เพื่อเน้นความหมาย แสดงว่าเกินกำหนด เกินพอดี เช่น กินมากเกินไป ดีเกินไป สุกเกินไป.

เหลือเกิน

ว. ยิ่งนัก, เกินควร, เต็มที.

เกิน

ว. พ้น, เลย, คำนี้ใช้แก่ลักษณะที่มีมากกว่าหรือยิ่งกว่ากำหนด เช่น เกินขนาด เกินฐานะ เกินเวลา เกินสมควร.

ส่วนเกิน

น. ส่วนที่นอกเหนือไปจากที่กำหนด เช่น ได้รับบัตรเชิญไปงาน ๒ คน แต่ไป ๓ คน คนที่ ๓ เป็นส่วนเกิน.

ควร

[ควน] ว. เหมาะ เช่น กินแต่พอควร; ชอบ, ถูกต้อง, เช่น เห็นควรแล้ว; เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม เช่น ควรทำ ควรกิน.

เติ่ง

ว. อาการที่ค้างอยู่นานเกินควร ในคำว่า ค้างเติ่ง.

ป้อยอ

ก. ตามใจหรือเอาใจจนเกินไป, ยกย่องเยินยอจนเกินพอดี, บำรุงบำเรอจนเกินไป.

ดัดจริต

[-จะหฺริด] ก. แสร้งทำกิริยาหรือวาจาให้เกินควร.

เหลือ

[เหฺลือ] ก. เกิน, เกินต้องการ, มาก, มากเกิน; ยังอยู่, ค้างอยู่, ยังไม่หมด.

เหลือเฟือ

ว. มากเกินต้องการ, มากเกินพอดี.

ฟุ้งเฟ้อ

ว. คะนอง, ได้ใจ, เห่อเหิม; ใช้จ่ายเกินควรเกินฐานะ, ใช้จ่ายในสิ่งที่ไม่สมควร.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด