ค้นเจอ 300 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ภูวิศร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภู

น. ดิน, แผ่นดิน, โลก. (ป., ส.).

ภู

น. เนินที่สูงขึ้นเป็นจอม, เขา.

ศร

[สอน] น. อาวุธชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยคันสำหรับยิง เรียกว่า คันศร กับลูกที่มีปลายแหลม เรียกว่า ลูกศร, เรียกสายคันศรว่า สายศร, เรียกอาการที่ยิงลูกศรออกไปว่า แผลงศร หรือ ยิงศร; (โบ) ปืน. (ส.).

ภูว,ภูว-

[พูวะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ภุว).

ภูวน,ภูวน-

[-วะนะ-] น. โลก, แผ่นดิน. (ส., ป. ภุวน).

มิศร,มิศร-,มิศรก,มิศรก-

[มิดสะระ-, มิดสะระกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ; ประสมขึ้น. (ส.; ป. มิสฺส, มิสฺสก).

แผลงศร

ก. ยิงลูกธนูออกไปด้วยแรงแห่งฤทธิ์.

ย้อนศร

ก. ไปทวนเครื่องหมายลูกศร เช่น ขับรถย้อนศร.

ลูกศร

น. เครื่องหมายที่ใช้ชี้บอกทางเป็นต้น มีลักษณะคล้ายส่วนปลายของลูกศร รูปดังนี้ ; ลูกธนู, ลักษณนามว่า ดอก.

สร

[สอน] น. ศร. (ป.; ส. ศร).

วิ

คำนำหน้าศัพท์ แปลว่า วิเศษ, แจ้ง, ต่าง, เช่น วิสุทธิ วิเทศ. (ป., ส.).

ตรีภูวะ

[-พูวะ] น. ตรีภพ. (ส. ตฺริภูว).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ