ค้นเจอ 51 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พังทลาย,แตกร้าว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทลาย

[ทะ-] ก. อาการที่สิ่งซึ่งเป็นกลุ่มก้อนแตกหักหรือพังกระจัดกระจาย เช่น กองทรายทลาย, พังหรือทำให้พัง เช่น กำแพงทลาย ทลายกำแพง, มักใช้เข้าคู่กับคำ พัง เป็น พังทลาย, โดยปริยายหมายความว่า ล้มเหลว ไม่ได้ดังหวัง เช่น ความฝันพังทลาย วิมานทลาย.

พัง

ก. ทลาย เช่น บ้านพัง ตึกพัง, ทำให้ทลาย เช่น พังบ้าน พังประตู.

เพ

ก. พังทลาย.

แหลกลาญ

[-ลาน] ว. ย่อยยับ, แตกทลาย, พังทลาย.

แตกร้าว

ก. บาดหมางหรือผิดใจกันจนติดต่อคบหากันอย่างเดิมไม่ได้.

ฉลาย

[ฉะหฺลาย] ก. สลาย, แตกพัง, ทลาย, ละลาย.

พัง

น. ช้างตัวเมีย เรียกว่า ช้างพัง.

เปิง

ว. ยับเยิน, พัง, ทลาย, เช่น หลังคาเปิง ด่าเสียเปิง.

ถล่ม

[ถะหฺล่ม] ก. ยุบหรือทำให้ยุบทลายลง เช่น แผ่นดินถล่ม, ทำให้พังทลายหรือล่มจม เช่น ถล่มด้วยปืนใหญ่.

ร้าวฉาน

ว. แตกร้าว, แตกร้าวกัน, โกรธเคืองกัน, เช่น การทะเลาะเบาะแว้งทำให้เกิดร้าวฉานกัน.

เสือทลายห้าง ช้างทลายโรง

(สำ) น. คนที่แสดงกิริยาเอะอะตึงตัง.

จระแคง

[จะระ-] (กลอน) ว. ตะแคง เช่น เท้าล้มจระแคง ทลายพุงพัง. (สุธนู).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ