ค้นเจอ 671 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พลกำลัง,แรง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

รวมพล

ก. รวมกำลังพลเข้าด้วยกัน.

พล,พล-

[พน, พนละ-, พะละ-] น. กำลัง, มักใช้ประกอบคำอื่น เช่น พระทศพล อันเป็นพระนามพระพุทธเจ้า หมายความว่า ทรงมีพระญาณอันเป็นกำลัง ๑๐ ประการ มี ฐานาฐานญาณ คือ ปรีชาหยั่งรู้ฐานะและสิ่งที่มิใช่ฐานะเป็นต้น; ทหาร เช่น กองพล ตรวจพล ยกพลขึ้นบก; สามัญ, ธรรมดา ๆ, พื้น ๆ, เช่น ของพล ๆ; ยศทหารและตำรวจสัญญาบัตร รองจากจอมพล (เดิมใช้ว่า นายพล). (ป., ส.).

พลว,พลว-

[พะละวะ-] ว. มีกำลัง, แข็งแรง, มักใช้เป็นส่วนหน้าสมาส เช่น พลวเหตุ คือ เหตุแข็งแรง เหตุที่มีกำลังกล้า. (ป.).

กำลัง

น. แรง, สิ่งที่ทำให้เกิดอำนาจความเข้มแข็ง.

แรง

น. กำลัง เช่น แรงคน ไม่มีแรง มีแรงมาก ออกแรง, อำนาจ เช่น แรงเจ้าที่ แรงกรรม. ว. ฉุน, จัด, กล้า, เช่น กลิ่นแรง; ใช้กำลังกระทำถึงขีด เช่น อย่าทำแรง ตีแรง ๆ, แข็ง, มีกำลัง; ศักดิ์สิทธิ์ เช่น ที่นี่เจ้าที่แรง; อัตราการทำงาน กำหนดเป็นกำลังคนต่อช่วงเวลาหนึ่ง เช่น งานนี้ต้องใช้ ๑๐ แรง. ก. ออกแรง; หมกมุ่น เช่น แรงเสพ แรงเล่น.

ให้แรง

ก. ทำให้มีกำลังเพิ่มขึ้นเป็นต้น มักใช้กับสิ่งนอกเหนือธรรมชาติตามความเชื่อ เช่น ผีให้แรง เทวดาให้แรง.

พิทยาพล

น. กำลังกายสิทธิ์. (ส. วิทฺยาพล).

เรี่ยวแรง

น. แรง, กำลัง, เช่น หมดเรี่ยวแรง.

สุมพล

ก. ประชุมพล, รวมพล, ชุมนุมพล.

พลาดิศัย

ว. มีกำลังยิ่ง. (ส. พล + อติศย).

คลี่ทัพ,คลี่พล

(โบ) ก. เคลื่อนพล, เคลื่อนกำลังไป, เช่น ยังยโสธรคล้อย คลี่พล. (ยวนพ่าย).

ป้อแป้

ว. อาการที่อ่อนแรงลง, มีกำลังน้อย.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ