ค้นเจอ 126 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พริกแกง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา พริกแกว, พริกขิง, พริกดอง

พริก

[พฺริก] น. ชื่อไม้ล้มลุกในสกุล Capsicum วงศ์ Solanaceae ผลมีรสเผ็ด มีหลายชนิด เช่น พริกขี้หนู (C. frutescens L.), พริกหยวก พริกชี้ฟ้า (C. annuum L.).

พริก

[พฺริก] น. ชื่อนกชนิด Metopidius indicus ในวงศ์ Jacanidae ตัวสีนํ้าตาลเป็นมันวาว หางตาขาว ปากเหลือง นิ้วตีนยาวมากสำหรับใช้เดินบนพืชนํ้า บินไม่เก่ง กินพืชนํ้าและแมลง.

พริก

[พฺริก] น. ชื่องูพิษขนาดเล็กในสกุล Maticora วงศ์ Elapidae ตัวขนาดดินสอดำแต่ยาวมาก สีสวย ในประเทศไทยมี ๒ ชนิด คือ พริกท้องแดง (M. bivirgata) และ พริกสีนํ้าตาล (M. intestinalis).

แกง

น. กับข้าวประเภทที่เป็นนํ้า มีชื่อต่าง ๆ ตามวิธีปรุงและเครื่องปรุง เช่น แกงจืด แกงเผ็ด แกงส้ม. (ดูที่คำนั้น ๆ). ก. ทำกับข้าวประเภทที่เป็นแกง.

เครื่องแกง

น. สิ่งที่ใช้ในการปรุงแกง มีพริก กะปิ หอม กระเทียม เป็นต้น.

แกงคั่ว

น. แกงกะทิชนิดหนึ่ง คล้ายแกงเผ็ดแต่มีรสออกเปรี้ยว เช่น แกงคั่วผักบุ้ง แกงคั่วมะระ.

แกงป่า

น. แกงเผ็ดที่ไม่ใส่กะทิ.

ฆ่าแกง

(ปาก) ก. ทำให้ตาย.

กาคาบพริก

(สำ) ว. ลักษณะที่คนผิวดำแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสีแดง.

กินน้ำพริกถ้วยเดียว

(สำ) ก. อยู่กับเมียคนเดียว.

เล็กพริกขี้หนู

(สำ) ว. เล็กแต่เก่งกล้าสามารถมาก, เล็กแต่มีพิษสง.

เผ็ด

ว. มีรสอย่างรสพริก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ