ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ดงหญ้าหรือดงไม้ที่เป็นหมู่ ๆ หรือที่รก ๆ เช่น ป่าดงพงพี รกเป็นพง.
ดู แขม ๑ และ เลา ๑.
(สำ) ก. พูดหรือทำไม่ถูกต้องกับเรื่อง เพราะขาดความชำนาญในเรื่องนั้น.
[พงสะ-, พง] น. เชื้อสาย, เทือกเถา, เหล่ากอ, สกุล. (ส.; ป. วํส).
ก. ฟันป่าพงลงให้เตียน.
(ปาก) น. ป่า.
น. ม่านจีบ. (ประชุมพงศ.).
น. ตำแหน่งแม่ทัพ. (พงศ. เลขา).
[อะตะ-] น. ดง, ป่า, พง. (ป., ส.).
[-รัดถะยา] (แบบ) น. ทางไกล. (พงศ. เลขา).
น. กระแชง เช่น หลังคากันแซง. (พงศ. ร. ๓/๘).
[-หฺวา] น. เรียกแพรชนิดหนึ่ง. (พงศ. ร. ๓).