ค้นเจอ 1,309 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พขร."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขรรคะ,ขรรคา

[ขักคะ, ขันคา] (แบบ) น. แรด เช่น หนึ่งนบสิขานนนารถ เถลิงขรรคาอาศน์ แลยาตรอัมพรแผ่นพาย. (ดุษฎีสังเวย). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

โบกขร,โบกขร-

[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).

โปกขร,โปกขร-

[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).

ขเคศวร

[[ครุฑ]], ผู้เป็นใหญ่แห่งนก

คำนาม

ระมาด

น. แรด. (ข. รมาส).

พยัญชนะตัวที่ ๒ เป็นพวกอักษรสูง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต.

ทุกข,ทุกข-,ทุกข์

[ทุกขะ-, ทุก] น. ความยากลำบาก, ความไม่สบายกายไม่สบายใจ. (ป.; ส. ทุะข).

ทุกร,ทุกร-

[ทุกกะระ-] (แบบ) น. สิ่งที่ทำได้ยาก. (ป. ทุกฺกร).

พยัญชนะตัวที่ ๓๐ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากบาลีและสันสกฤต เช่น ภพ ภาพ สรรพ ผลลัพธ์.

ระลอก

น. คลื่นขนาดเล็ก. (ข. รลก).

บุพ,บุพ-,บุพพ,บุพพ-

[บุบพะ-] ว. ก่อน, ทีแรก; เบื้องต้น, เบื้องหน้า. (ป. ปุพฺพ; ส. ปูรฺว).

ตามพ,ตามพ-,ตามพะ

[ตามพะ-] (แบบ) น. ทองแดง. (ป. ตมฺพ; ส. ตามฺร).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ