ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 2,402 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผู้ปกครอง, ประชาภิบาล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประชาภิบาล

น. ผู้ปกครองพลเมือง; การปกครองชาวเมือง. (ส.).

ผู้ปกครอง

น. ผู้ที่ทำหน้าที่ปกครองดูแล; (กฎ) บุคคลซึ่งศาลตั้งให้ใช้อำนาจปกครองผู้เยาว์ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะและไม่มีบิดามารดา หรือบิดามารดาถูกถอนอำนาจปกครอง.

ปกครอง

ก. ดูแล, คุ้มครอง, ระวังรักษา; บริหาร.

กฎหมายปกครอง

(กฎ) น. กฎหมายสาขาหนึ่งของกฎหมายมหาชนที่วางหลักเกี่ยวกับการจัดระเบียบในทางปกครองของรัฐ และการดำเนินกิจกรรมของฝ่ายปกครองในการจัดทำบริการสาธารณะรวมทั้งวางหลักความเกี่ยวพันในทางปกครองระหว่างฝ่ายปกครองกับเอกชน. (อ. administrative law).

นฤปะ

น. ผู้ปกครอง, พระราชา.

ปาลี

น. ผู้ปกครอง, ผู้เลี้ยง, ผู้รักษา. (ป., ส.).

หลักบ้านหลักเมือง

(ปาก) น. ผู้เป็นใหญ่ในการปกครองบ้านเมือง.

พัศดี

[พัดสะ-] น. ผู้บังคับการเรือนจำ, ผู้ปกครองนักโทษ.

แม่เจ้าเรือน

น. หญิงผู้ปกครองบ้านเรือน, แม่เรือน หรือ แม่เหย้าแม่เรือน ก็ว่า.

เลอภพ

(วรรณ) น. ผู้ปกครองภพ.

ผู้

น. คำใช้แทนบุคคล เช่น นายกรัฐมนตรีเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ หรือใช้แทนคำว่า คน เช่น ผู้นั้น ผู้นี้ ทุกผู้ทุกนาม หรือใช้แทนสิ่งที่ถือเสมือนคน เช่น ศาลเป็นผู้ตัดสิน; คำใช้ประกอบคำกริยาหรือประกอบคำวิเศษณ์ให้เป็นนามขึ้น เช่น ผู้กิน ผู้ดี. ว. คำบอกเพศ หมายความว่า ตัวผู้ เช่น ม้าผู้ วัวผู้. ส. ที่, ซึ่ง, เช่น บุคคลผู้กระทำความดีย่อมได้รับความสุข.

ผู้ตราส่ง,ผู้ส่ง

(กฎ) น. บุคคลผู้ทำความตกลงกับผู้ขนส่งเพื่อให้ขนส่งของไป. (อ. consignor).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด