ผลการค้นหา

ผิวงาม* *ผิวงาม *ผิวงาม*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 662 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผิวงาม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา มังสี, วิไลวรรณ, ผิวบาง, ผิวปาก, อรทัย, ผี้ว์, ผิว่า

มังสี

(กลอน) ว. เนื้องาม, ผิวงาม, เช่น เฉกโฉมแม่มังสี เสาวภาคย์ กูเอย. (นิ. นรินทร์).

วิไลวรรณ

น. สีงาม, ผิวงาม.

ผิว

[ผิวะ] สัน. ถ้าว่า, หากว่า, แม้นว่า. [[ผิว่า]] ก็ว่า

ผิว

น. ส่วนที่มีลักษณะบาง ๆ เป็นพื้นหุ้มอยู่ภายนอกสุดของหนังและเปลือกเป็นต้น.

ทุพพรรณ

[ทุบ-] (แบบ) ว. มีสีไม่งาม, มีผิวไม่งาม. (ป. ทุพฺพณฺณ; ส. ทุรฺวรฺณ).

งาม

ว. ลักษณะที่เห็นแล้วชวนให้ชื่นชมหรือพึงใจ เช่น มารยาทงาม รูปงาม; มีลักษณะสมบูรณ์ดี เช่น ต้นไม้งาม ปีนี้ฝนงาม; ดี, มาก, มีลักษณะที่เป็นไปตามต้องการ, เช่น กำไรงาม ธนาคารนี้จ่ายดอกเบี้ยงาม.

บ่มผิว

ก. ทำให้ผิวงามด้วยการอยู่ในที่ซึ่งไม่ถูกแดดถูกลมจนเกินไป.

สินี

น. นางผู้มีผิวเนื้อขาวงาม. (ส.).

อาบแดด

ก. ให้ผิวกายส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดถูกแดด เพื่อสุขภาพหรือความงาม.

เบญจกัลยาณี

น. หญิงมีลักษณะงาม ๕ ประการ คือ ๑. ผมงาม ๒. เนื้องาม (คือ เหงือกและริมฝีปากแดงงาม) ๓. ฟันงาม ๔. ผิวงาม ๕. วัยงาม (คือ ดูงามทุกวัย). (ป. ปญฺจกลฺยาณี).

ผิวจราจร

น. ผิวถนนที่ยวดยานพาหนะแล่นไปมา.

วิไล

ว. งาม เช่น งามวิไล.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด