ผลการค้นหา

ผนึกสิน* *ผนึกสิน *ผนึกสิน*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 42 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผนึกสิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เปิดผนึก

ว. เรียกจดหมายที่ส่งถึงบุคคลหนึ่งเพื่อให้นำออกเผยแพร่ว่า จดหมายเปิดผนึก.

ผนึก

[ผะหฺนึก] ก. ติดให้แน่น เช่น ผนึกซอง ผนึกตรา, อัดให้แน่นเป็นปึก เช่น ผนึกกระดาษหลาย ๆ แผ่นให้เป็นปึกเดียวกัน, ปิดให้แน่น เช่น ผนึกไห, รวมกันให้เป็นปึกแผ่น เช่น ผนึกกำลัง. น. การนำช้างเล็กไปโดยใช้ช้างใหญ่ขนาบไป; เครื่องใช้ที่มีลักษณะแคบสำหรับสอดใส่สิ่งของ.

สิน

น. เงิน, ทรัพย์, เช่น ทรัพย์ในดิน สินในน้ำ, มักใช้เข้าคู่กับคำ ทรัพย์ เป็น ทรัพย์สิน หรือ สินทรัพย์.

สิน

ก. ตัด, ฟันให้ขาด, เช่น สินมือสินเท้า, ใช้ของมีคมตัดและแต่งให้เรียบร้อย เช่น สินหัวไม้.

เป็นหนี้,เป็นหนี้เป็นสิน

ก. ติดค้างเงินผู้อื่น.

สิญจ,สิญจ-,สิญจน์

[สินจะ-, สิน] ก. รดนํ้า; รดนํ้ามนต์, สรงมุรธาภิเษก. (ป., ส.).

ทรัพย์ในดิน สินในน้ำ

(สำ) น. สิ่งที่มีอยู่หรือเกิดตามธรรมชาติ อันอาจนำมาใช้ให้เป็นประโยชน์ได้.

ประจำครั่ง,ประจำตรา

ก. เอาครั่งผนึกแล้วประทับเครื่องหมายเป็นสำคัญ.

วิจิตรศิลป์

[-จิดตฺระสิน, -จิดสิน] น. ศิลปะที่มุ่งแสดงในด้านคุณภาพของความงามมากกว่าประโยชน์ใช้สอย.

อาสิญจ์

[-สิน] ก. โปรย, รด, หลั่ง, ประพรม. (ป.).

สากษิน,สากษี

[สากสิน, -สี] น. สักขี. (ส.; ป. สกฺขี).

ผ่อนหนี้,ผ่อนหนี้ผ่อนสิน

ก. ผ่อนชำระหนี้สินเป็นงวด ๆ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด