ค้นเจอ 45 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปิ่นทิพย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปิ่น

น. เครื่องประดับสำหรับปักผมที่มุ่นเป็นจุก; จอม, ยอด, เช่น ปิ่นพิภพ.

ตาทิพย์

น. ตาที่สามารถดูอะไรเห็นได้หมด.

หูทิพย์

น. หูที่จะฟังอะไรได้ยินทั้งหมด.

เทวัญ

น. พวกชาวสวรรค์ที่มีตาทิพย์ หูทิพย์ และกินอาหารทิพย์.

ทิพยญาณ

น. ความรู้เป็นทิพย์.

ทิพย,ทิพย-,ทิพย์

[ทิบพะยะ-, ทิบ] ว. เป็นของเทวดา เช่น อาหารทิพย์, ดีวิเศษอย่างเทวดา เช่น ตาทิพย์ หูทิพย์, ดีวิเศษเหนือปรกติธรรมดา เช่น เนื้อทิพย์, ใช้ว่า ทิพ ก็มี. (ส. ทิวฺย; ป. ทิพฺพ).

โยคจักษุ

น. ตาทิพย์. (ส.).

สุธา

น. นํ้าอมฤต, อาหารทิพย์.

ทิพยรส

น. รสทิพย์, รสเลิศ.

สุธาโภชน์

น. ของกินอันเป็นทิพย์. (ป.).

เทวดา

[เทวะ-] น. พวกชาวสวรรค์ที่มีตาทิพย์ หูทิพย์ และกินอาหารทิพย์. (ป., ส. เทวตา).

จันทรเศขร

น. ผู้มีพระจันทร์เป็นปิ่น คือ พระอิศวร. (ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ