ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 5,470 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปัญญาส,ปัญญาส-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปัญญาส,ปัญญาส-

[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).

ปัญญา

น. ความรอบรู้, ความรู้ทั่ว, ความฉลาดเกิดแต่เรียนและคิด, เช่น คนมีปัญญา หมดปัญญา. (ป.).

สุดปัญญา

ว. ใช้ปัญญาเท่าที่มีอยู่ทั้งหมด เช่น เลขข้อนี้คิดจนเกือบสุดปัญญาจึงทำได้ ฉันช่วยเขาจนสุดปัญญาแล้วก็ยังไม่สำเร็จ.

ธรรมจักษุ

น. ดวงตาคือปัญญาที่รู้เห็นธรรม. (ส.).

สุธี

น. คนมีปัญญา, นักปราชญ์. (ป., ส.).

อุปริพุทธิ

ว. กอบด้วยปัญญาอันสูง. (ส.).

เบญญา

น. ปัญญา.

ปราชญ์

[ปฺราด] น. ผู้มีปัญญารอบรู้. (ส. ปฺราชฺ).

เมธา

น. ปัญญา, ความรู้, ความฉลาดรอบคอบ. (ป., ส.).

สูริ

น. คนมีปัญญา. (ป., ส.); ผู้กล้าหาญ. (ป.; ส. ศูริ).

สติปัญญา

น. ปัญญารอบคอบ, ปัญญารู้คิด, เช่น เขาเป็นคนมีสติปัญญาดี.

ศิษฏ์

ว. ฝึกแล้ว, คงแก่เรียน, อบรมแล้ว, มีปัญญา, มีความรู้. (ส.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด