ค้นเจอ 749 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปลายฝน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ท้ายฝน

น. ปลายฤดูฝน.

ฝนสั่งฟ้า

(ปาก) น. ฝนที่ตกหนักตอนปลายฤดูฝน.

ฝน

น. นํ้าที่ตกลงมาจากเมฆเป็นเม็ด ๆ; ลักษณนามใช้นับอายุ หมายความว่า รอบปี, ขวบปี, เช่น ควาย ๓ ฝน คือ ควายที่มีอายุ ๓ ปี เขาผ่านร้อนผ่านหนาวมา ๑๘ ฝน.

ฝน

ก. ถู เช่น ฝนยา; ลับ เช่น ฝนมีด.

ปลาย

[ปฺลาย] น. ตอนยอด, ตอนที่สุด.

ฝนหลวง

น. ฝนเทียมที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ทำขึ้นเพื่อบรรเทาความแห้งแล้ง.

อ้าวฝน

ว. ร้อนระงมก่อนฝนตก.

ปลายอ้อปลายแขม

(สำ) ว. ที่ยังอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้, ที่ยังอยู่ห่างไกล.

พยับฝน

น. ครึ้มฝน.

ฝนตกก็แช่ง ฝนแล้งก็ด่า

(สำ) การทำอะไร ๆ จะให้ถูกใจคนทั้งหมดนั้นเป็นไปไม่ได้. ว. ทำอย่างไร ๆ ก็ไม่ถูกใจสักอย่าง.

บานปลาย

(สำ) ก. ขยายออกไปมากกว่าที่ตั้งใจไว้เดิม, ขยายเรื่องเล็กให้กลายเป็นเรื่องใหญ่โตออกไป; ใช้เงินเกินกว่าที่ประมาณหรือกำหนดไว้.

ปลายแถว

น. คนที่อยู่ท้ายแถว, โดยปริยายหมายถึงผู้น้อย, ผู้ที่มีความสำคัญน้อย, หางแถว ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ