ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ด้านข้างของเรือนฝากระดานหรือโบสถ์ วิหาร.
ว. เรียว, ถ้ากลมเรียวอย่างรูปไข่ เรียกว่า กลมรี, ถ้ายาวเรียวและมีหัวท้ายอย่างเมล็ดข้าวสาร เรียกว่า ยาวรี, ไม่กลม เช่น วงรี, ยาว เช่น หันรีหันขวาง หอรีหอขวาง.
[ปฺรี-] ว. ที่รัก. (ส. ปฺริย; ป. ปิย).
[สะรีระ-] น. ร่างกาย. (ป.; ส. ศรีร).
[-จะรี] น. อาจารย์ของอาจารย์. (ป. ปาจริย).
[เกสะรี, เกดสะรี] (แบบ) น. สิงโต, สิงห์, ราชสีห์. (ป.).
[-กะรี] น. แมลงผึ้งตัวเมีย. (ป.; ส. มธุกรินฺ).
น. คนจองเวรกัน, ศัตรู. (ป.; ส. ไวรี).
[-ทะรี] น. หญิงงาม, นางงาม, หญิงทั่วไป. (ส., ป.).
พยัญชนะตัวที่ ๒๗ เป็นพวกอักษรกลาง เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น บาป เนปจูน, ตัว ป ที่ขึ้นต้นของคำหรือพยางค์ในภาษาบาลีและสันสกฤตมักแผลงมาเป็นตัว บ ในภาษาไทย เช่น ปท ปิตา เป็น บท บิดา.
[มัดสะริน] น. คนตระหนี่. (ส. มตฺสรินฺ; ป. มจฺฉรี).
[สะรีสฺริบ] น. สัตว์เลื้อยคลาน, งู. (ส.; ป. สิรึสป).