ผลการค้นหา

บรรพกาล* *บรรพกาล *บรรพกาล*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 69 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บรรพกาล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา บรรพตชาล, บรรพภาค, บรรพมูล, บรรพชา

บรรพ,บรรพ-,บรรพ-

[บับ, บับพะ-] น. ข้อ, ปล้อง, เล่ม, หมวด, ภาค, ตอน, กัณฑ์; ขั้นบันได; ระยะหรือเวลาที่กำหนด. (ป. ปพฺพ; ส. ปรฺวนฺ).

บรรพ,บรรพ-,บรรพ-,บรรพ์

[บันพะ-, บัน] ว. ก่อน, ทีแรก, เบื้องต้น; ตะวันออก. (ป. ปุพฺพ; ส. ปูรฺว).

กาล,กาล,กาล-

[กาน, กาละ-] น. เวลา, คราว, ครั้ง, หน. (ป., ส.).

กาล

[กาน] (โบ) น. คำประพันธ์.

อนาคตกาล

น. กาลภายหน้า, กาลที่ยังมาไม่ถึง.

ประสูติกาล

น. เวลาเกิด, ราชาศัพท์ใช้ว่า พระประสูติกาล.

กัษณ

[กัดสะหฺนะ] (กลอน) น. กษณะ, ขณะ, เช่น ในเมื่อกาลกัษณ. (ม. คำหลวง สักบรรพ).

กาลานุกาล

(โบ) น. งานบำเพ็ญกุศลถวายพระบรมอัฐิและพระอัฐิในกาลใดกาลหนึ่ง. (ป. กาล + อนุกาล).

ละมา

น. กาล, คราว, เวลา.

จิรกาล

น. กาลนาน, เวลาช้านาน.

เพรง

[เพฺรง] ว. ก่อน, เก่า, เช่น แต่เพรงกาล.

คริสตกาล

น. สมัยเมื่อพระเยซูยังมีพระชนม์อยู่.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด