ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ตะหฺลิ่ง] น. ส่วนของฝั่งที่ไม่ลาดริมแม่นํ้าลำคลอง.
น. ที่ดินริมนํ้าเป็นขอบเขตทะเล แม่นํ้า ลำคลอง เป็นต้น.
[หฺลิ่ง] น. ตลิ่ง.
[-หฺลิ่ง] (กลอน) น. ตลิ่ง.
น. ชื่อเพลงที่ขึ้นต้นด้วยคำ ปีน เช่น ปีนตลิ่งนอก ปีนตลิ่งใน.
น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.
(สำ) น. เรื่องราวที่ครึกโครมขึ้นมาแล้วกลับเงียบหายไป.
(สำ) ว. แก่ใกล้จะตาย.
(แบบ) น. ฝั่ง. (ป., ส.).
[ปาระ-] น. ฝั่ง, ฝั่งตรงข้าม; ที่สุด; นิพพาน. (ป., ส.).
ก. ลงเรือข้ามน้ำไปยังอีกฝั่งหนึ่ง.