ค้นเจอ 32 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตลกขบขัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตลก

[ตะหฺลก] ก. ทำให้คนอื่นขบขันด้วยคำพูดหรือกิริยาท่าทางเป็นต้น; โดยปริยายหมายความว่า แกล้งทำให้คนอื่นเข้าใจผิด เช่น เล่นตลก. ว. ขบขัน, ที่ทำให้คนอื่นขบขันด้วยคำพูดหรือกิริยาท่าทางเป็นต้น เช่น หนังตลก, เรียกผู้ที่ทำให้คนอื่นขบขันว่า ตัวตลก, เรียกเรื่องที่ทำให้ขบขันหรือเข้าใจผิดว่า เรื่องตลก.

มุกตลก

[-ตะหฺลก] น. วิธีทำให้ขบขัน.

หัสนาฏกรรม

น. ละครหรือเรื่องราวที่ตลกขบขัน.

โจ๊ก

น. ตัวตลก. (อ. joker); เรื่องตลก. ว. ตลกขบขัน. (อ. joke).

ขบขัน

ว. น่าหัวเราะ, ชวนหัวเราะ, ขัน ก็ว่า.

หัสนิยาย

น. เรื่องชวนหัว, เรื่องราวที่เต็มไปด้วยความตลกขบขัน.

จำอวด

น. การแสดงโดยใช้ถ้อยคำ ท่าทาง ชวนให้ตลกขบขัน.

ไม้ตลก

น. ไม้ดัดแบบหนึ่งที่มีหัวโต เอารากมาทำเป็นต้นไม้ดัด มีรูปทรงคดงอไม่เข้ารูปใด ๆ มีรากโผล่มาให้เห็น.

หาสยะ

[-สะยะ] น. ความสนุก, ความขบขัน. ว. พึงหัวเราะ, น่าหัวเราะ, ขบขัน; แยบคาย, ตลกคะนอง. (ส.).

ตลกโปกฮา

ว. อาการที่พูดชวนให้ขบขันเฮฮา.

ชวนหัว

ว. ที่ทำให้ขบขัน เช่น เรื่องชวนหัว ละครชวนหัว.

เครื่องเล่น

น. แหล่เทศน์มหาชาตินอกเรื่องเดิม มักมีทำนองตลกขบขันหรือเป็นเชิงสั่งสอนเป็นต้น โดยเฉพาะในกัณฑ์ชูชก มหาพน และมหาราช.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ