ค้นเจอ 696 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตติยะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ตติย,ตติย-

ตติย,ตติย-

[ตะติยะ-] ว. ที่ ๓, คำรบ ๓, มักใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น ตติยวาร. (ป.).

ติตติระ

[ติด-] (แบบ) น. นกกระทา. (ป.).

ติตติกะ

[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).

ติตถะ

[ติด-] (แบบ) น. ดิตถ์, ท่านํ้า. (ป.).

เจติย,เจติย-

[-ติยะ-] (แบบ) น. เจดีย์. (ป.).

ติ

ก. ชี้ข้อบกพร่อง.

พยัญชนะตัวที่ ๒๑ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น จิต เมตตา ฟุต.

ยะ

คำประกอบข้างหน้าคำที่ตั้งต้นด้วย ย ในบทกลอน มีความแปลอย่างเดียวกับคำเดิมนั้น เช่น ยะยอง ยะยั่ง ยะยัด ยะย้อย ยะย้าย.

ยะ

ว. คำออกเสียงลงท้ายวลีหรือประโยค ถือว่าไม่สุภาพ เช่น ของกินนะยะ ของถวายพระนะยะ จะรีบไปไหนยะ.

อันต,อันต-,อันต-

[อันตะ-] น. เขต, แดน; ปลายทาง, ที่จบ, อวสาน, ที่สุด; ความตาย, ความเสื่อมสิ้น. (ป., ส.).

สูติ,สูติ-

[สู-ติ-] น. การเกิด, กำเนิด, การคลอดบุตร. (ส.).

คต,-คต

[-คะตะ, -คด] ก. ถึงแล้ว, ไปแล้ว, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น ตถาคต สุคต สวรรคต ทิวงคต. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ