ค้นเจอ 218 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชนธร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ธร

[ทอน] น. การยึดไว้, การถือไว้, การทรงไว้, การมีไว้; ผู้รักษาไว้, ผู้ทรงไว้, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น วิชาธร วินัยธร. (ป.; ส. ธฺฤ).

ชน,ชน,ชน-

[ชนนะ-] น. คน (มักใช้ในภาษาหนังสือ).(ป., ส.).

ชน

ก. โดนแรง ๆ เช่น รถยนต์ชนต้นไม้, ชิดจนติด เช่น ตั้งตู้ชนฝา; บรรจบ เช่น ชนขวบ; ให้ต่อสู้กัน เช่น ชนโค ชนไก่. น. เรียกไก่อูชนิดหนึ่งที่เลี้ยงไว้ชนกันว่า ไก่ชน.

ชำนน

ก. ชนกัน, โดนกัน. (แผลงมาจาก ชน).

คนธรรพ

[คนทันพะ-, คนทับพะ-] น. ชาวสวรรค์พวกหนึ่ง เป็นบริวารท้าวธตรฐ มีความชำนาญในวิชาดนตรีและขับร้อง. (ส. คนฺธรฺว; ป. คนฺธพฺพ).

เนมินธร

[-มินทอน] น. ชื่อภูเขาชั้นที่ ๕ ในหมู่เขาสัตบริภัณฑ์ที่ล้อมเป็นวงกลมรอบเขาพระสุเมรุ. (ป., ส.). (ดู สัตบริภัณฑ์, สัตภัณฑ์).

อิสินธร

[-สินทอน] น. ชื่อภูเขาชั้นที่ ๒ ในหมู่เขาสัตบริภัณฑ์ที่ล้อมเป็นวงกลมรอบเขาพระสุเมรุ. (ป. อิสินฺธร, อีสธร; ส. อีษาธร). (ดู สัตบริภัณฑ์, สัตภัณฑ์).

คนธรรพ-

[คนทันพะ-, คนทับพะ-] น. ชาวสวรรค์พวกหนึ่ง เป็นบริวารท้าวธตรฐ มีความชำนาญในวิชาดนตรีและขับร้อง. (ส. คนฺธรฺว; ป. คนฺธพฺพ).

สามัญชน

น. คนธรรมดาที่มิใช่เจ้า.

หันหลังชนกัน

(สำ) ก. ร่วมมือร่วมใจกัน.

ชลประทาน

[ชนละ-, ชน-] น. การทดนํ้าและระบายนํ้าเพื่อการเพาะปลูกเป็นต้น.

ชนม,ชนม-,ชนม์

[ชนมะ-, ชน] น. การเกิด. (ส. ชนฺมนฺ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ