ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา จารี
[จาระ-] น. ผู้สอดแนม, ใช้ประกอบหน้าคำอื่นในคำว่า จารกรรม จารชน จารบุรุษ จารสตรี. (ป., ส.).
[จาน] ก. ใช้เหล็กแหลมเขียนลงบนใบลานหรือศิลาเป็นต้นให้เป็นตัวหนังสือ เช่น จึงจารจารึกอันนี้ไว้อีกโสด. (ศิลาจารึกเขาสุมนกูฏ). (จารึกสมัยสุโขทัย). น. เรียกเหล็กแหลมสำหรับเขียนลงบนใบลานหรือศิลาเป็นต้นว่า เหล็กจาร. (ข.).
น. เหล็กแหลมสำหรับเขียนลงบนใบลานหรือศิลาเป็นต้น.
[อุดจาระ-] น. ขี้, (ปาก) อึ. (ป., ส.).
ก. พัด, โบก.
ดู หมอตาล.
[วีตะ-] ว. ไปแล้ว, หมดแล้ว, ปราศจาก, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น เช่น วีตราคะ ว่า หมดราคะ วีตโลภะ ว่า หมดความโลภ. (ป., ส.).
[วีระ-] ว. กล้าหาญ. (ป., ส.).
[คฺระ-] (โบ) ก. แกว่ง, กระวี ก็ว่า.
น. สงครามทางเรือ เช่น ยุทธนาวีที่เกาะช้าง.
[บอริจารก] น. คนใช้, คนบำเรอ. (ป., ส. ปริจารก).
[วีชะนี] น. วิชนี, พัด. (ป.; ส. วีชน).