ผลการค้นหา

คนขี้เมา* *คนขี้เมา *คนขี้เมา*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,919 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คนขี้เมา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เมาขี้ตา

สะลึมสะลือ ยังไม่ได้สติ เพราะเพิ่งตื่นนอน

ตื่นเช้ามาเมาขี้ตา เผลอล็อกห้องแต่ลืมหยิบกุญแจออกมา

โมเย

(ปาก) ว. ขี้เมา.

เมา

ก. อาการที่มึนจนลืมตัวขาดสติเพราะฤทธิ์เหล้าฤทธิ์ยาเป็นต้น เช่น เมาเหล้า เมากัญชา, มีอาการวิงเวียนคลื่นเหียนอาเจียนเพราะโดยสารเรือ รถ เครื่องบิน เป็นต้น เช่น เมาเรือ เมารถ เมาเครื่องบิน, ลุ่มหลงจนลืมตัวเพราะมียศมีอำนาจเป็นต้น เช่น เมายศ เมาอำนาจ.

ขี้

ก. กิริยาที่ถ่ายกากอาหารออกทางทวารหนัก, ถ่ายอุจจาระ, ราชาศัพท์ว่า ลงพระบังคนหนัก. น. กากอาหารที่ร่างกายไม่ต้องการแล้วขับถ่ายออกทางทวารหนัก, อุจจาระ, สิ่งที่ร่างกายขับถ่ายออกมาเกรอะกรังอยู่ เช่น ขี้ไคล ขี้รังแค ขี้หู ขี้ตา, โดยปริยายหมายความถึงสิ่งที่ไม่ต้องการ เช่น ขี้ตะกั่ว, เศษหรือกากที่ออกมาจากสิ่งนั้น ๆ เช่น ขี้กบ ขี้เลื่อย. ว. ใช้ประกอบหน้าคำที่แสดงความหมายในทางที่ไม่ดี เช่น ขี้เกียจ ขี้เหนียว, หรือมักเป็นเช่นนั้น เช่น ขี้หัวเราะ ขี้ขอ.

เห็นขี้ดีกว่าไส้

(สำ) ก. เห็นคนอื่นดีกว่าญาติพี่น้อง.

เห็นช้างขี้ ขี้ตามช้าง

(สำ) ก. ทำเลียนแบบคนใหญ่คนโตหรือคนมั่งมีทั้ง ๆ ที่ตนไม่มีกำลังทรัพย์หรือความสามารถพอ, มีความหมายอย่างเดียวกับ เห็นเขาขึ้นคานหาม เอามือประสานก้น หรือเห็นเขาขึ้นคานหาม เอามือประสานรัดก้น.

หมาขี้ไม่มีใครยกหาง

(สำ) น. คนที่ชอบยกตัวเอง, คนโอ้อวด.

ชา

ก. ว่ากล่าว เช่น อย่าชาคนเมา.

เหะหะ

ว. มีเสียงอึกทึกอย่างคนเมาเหล้า.

เมามาย

ก. เมามาก.

เมาคลื่น

ก. มีอาการวิงเวียนคลื่นเหียนอาเจียนในเวลาที่เรือโดยสารถูกคลื่นในทะเล.

เมาหมัด

ก. มีอาการมึนงงเพราะเคยถูกชกหนัก ๆ มาแล้ว.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด