ค้นหา "ขปภ." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 6,281 รายการ

ก. เลี้ยงดู, คํ้าจุน. (ป.).

(แบบ) น. โชคดี, ความเจริญ, เกียรติ. (ป., ส.).

[สุบพะ-] น. ความงาม, ความดีงาม, ความเจริญ. (ป.; ส. ศุภ).

[ทุกขะ-, ทุก] น. ความยากลำบาก, ความไม่สบายกายไม่สบายใจ. (ป.; ส. ทุะข).

[นะพะ-, นบพะ-] น. ฟ้า, หาว, อากาศ. (ป., ส. นภ, นภสฺ).

พยัญชนะตัวที่ ๓๒ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต เช่น ปรารภ ลาภ.

[ปักขะ-, ปัก] น. ปักษ์. (ป.; ส. ปกฺษ).

[รุกขะ-, รุก] น. ต้นไม้. (ป.; ส. วฺฤกฺษ).

[กุมพะ-] น. หม้อ; ชื่อกลุ่มดาวรูปหม้อ เรียกว่า ราศีกุมภ์ เป็นราศีที่ ๑๐ ในจักรราศี. (ป.).

[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).

[โมกขะ-] น. ความหลุดพ้น, นิพพาน. (ป.; ส. โมกฺษ).

[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ