ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).
[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).
[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).
[สานติกะ-] ว. ที่กำจัดเสนียดจัญไร. (ส.).
(กลอน) ก. ไปจาก. ว. ไม่มี. (ส. นิรฺ).
[มิดสะ-, มิดสะกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ. (ป. มิสฺส, มิสฺสก; ส. มิศฺร, มิศฺรก).
น. ผม. (ข. สก่).
(โบ) ก. สะเด็ดนํ้า เช่น เอาข้าวที่ซาวนํ้าแล้วใส่ในตะแกรงเพื่อให้นํ้าแห้ง เรียกว่า สก.
[อะทิกะ-, อะทิกกะ-] ว. ยิ่ง, เกิน, มาก, เพิ่ม, เลิศ, ใช้ว่า อธึก ก็มี. (ป., ส.).
น. จอมปลวก. (ป. วมฺมีก; ส. วลฺมีก).
ว. ใหม่. (ส.).
ว. มีหลายอย่าง, นานัปการ ก็ว่า. (ส.).