ค้นหา "ก.ฉ." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 9,607 รายการ

พยัญชนะตัวที่ ๙ นับเป็นพวกอักษรสูง.

[ฉอ, ฉ้อ, ฉะ] ว. หก, สำหรับประกอบหน้าศัพท์อื่น. (ป.).

[ฉะพีสะติมะ-] (แบบ) ว. ที่ ๒๖ เช่น ฉพีสติมสุรทิน ว่า วันที่ ๒๖ (แห่งเดือนสุริยคติ). (ป.).

ว. อาการที่พูดหรือเถียงไม่หยุดปาก เช่น พูดฉอด ๆ เถียงฉอด ๆ.

[-ฉ้อทาน] น. สถานที่แจกจ่ายอาหารแก่คนทั่วไปเป็นการกุศล, ฉทานศาลา ก็เรียก.

(สำ) ก. พูดฉอด ๆ ไม่หยุดปาก.

[ฉะละ, ฉน] น. ความฉ้อโกง. ก. โกง. (ป., ส.).

น. ศพ. (ส.; ป. ฉว).

[ฉะหฺวี] น. ผิวกาย. (ป., ส. ฉวิ).

พยัญชนะตัวต้น เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กก.

[ฉอสก] น. เรียกปีจุลศักราชที่ลงท้ายด้วยเลข ๖ เช่น ปีชวด ฉศก จุลศักราช ๑๓๔๖.

[ฉะหฺนัง] น. หม้อ, โบราณเขียนเป็น ฉนงง ก็มี เช่น ฉนงงบ่อมาทนนสาย แสบท้อง. (กำสรวล). (ข.).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ