ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ส่วนของเรือนหรือตึกเป็นต้นที่มีฝากั้นเป็นตอน ๆ; ตอน เช่น พระพุทธคุณเก้าห้อง; ชั้น เช่น ห้องฟ้า.
ก. กีดขวางหรือทำสิ่งกีดขวางเพื่อบัง คั่น หรือกันไว้ไม่ให้เข้ามา เช่น กั้นกลด ภูเขากั้นเขตแดน กั้นถนน.
ว. เปิดว่างตลอด ขาดสิ่งที่ควรมี เช่น ห้องโล่งโถง คือ ห้องที่ควรจะมีฝากั้น แต่ไม่มี.
ก. กัน, กั้น.
ก. ดาด, กั้น, เช่น ดัดพิดาน ว่า กั้นเพดาน.
น. ห้องขนาดใหญ่ที่ปล่อยไว้โล่ง ๆ.
(กลอน) ก. กั้น.
ก. แทรกหรือกั้นอยู่ในระหว่าง.
น. ที่กั้นนํ้าเพื่อการชลประทาน.
ก. คอย, กั้นไว้.
ก. กั้น, ขวาง, เกะกะ.
ก. บังเพื่อกักหรือกั้นไว้.