ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา กันท่า
ก. หนีไป, แพ้.
[ปะราไช] น. ความพ่ายแพ้. ก. พ่ายแพ้. (ป.).
[ชะ-] ก. ทำให้อีกฝ่ายหนึ่งพ่ายแพ้.
ก. แตกกระจัดกระจายไปจากกองทัพ, พ่ายแพ้.
น. ชื่อปืนชนิดหนึ่ง. (ตะเลงพ่าย).
[อะปะ-] ว. ไม่พ่ายแพ้. (ป., ส.).
ก. ชนะ, ทำให้เขาพ่ายแพ้. (แผลงมาจาก ชนะ).
[อะ-] ว. ไม่พ่ายแพ้, ปราบไม่ได้. (ป., ส.).
(กลอน) ก. กระทบ เช่น ของ้าวทบทะกัน. (ตะเลงพ่าย).
(กลอน) ก. ปะทะ เช่น ของ้าวทบทะกัน. (ตะเลงพ่าย).
(กลอน) น. ช้าง เช่น ขี่ยาตรานาคี. (ตะเลงพ่าย).
(ถิ่น-พายัพ) ก. ค้าน, แพ้, สู้ไม่ได้, เช่น ก๊านพ่ายหนี.