ค้นเจอ 17 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กอบชนม์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กอบ

ก. เอามือ ๒ ข้างรวบสิ่งของเข้ามาจนนิ้วก้อยของมือชิดกันแล้วยกขึ้น. น. เรียกของที่กอบขึ้นครั้งหนึ่ง ๆ ว่า กอบหนึ่ง ๆ, ลักษณนามเรียกปริมาณของของที่กอบขึ้นมาเช่นนั้น เช่น ทรายกอบหนึ่ง ข้าวสาร ๒ กอบ.

เชิงกอบ

(โบ) ก. ผูก, มัด, จังกอบ ก็เรียก.

เป็นกอบเป็นกำ

(สำ) ว. เป็นผลดี, เป็นชิ้นเป็นอัน เช่น ทำให้เป็นกอบเป็นกำ, เป็นก้อนใหญ่ ทำประโยชน์ต่อไปได้ดี เช่น ได้เงินมาเป็นกอบเป็นกำ.

กอปร

[กอบ] ก. ประกอบ.

เสียกำได้กอบ,เสียกำแล้วได้กอบ

(สำ) ก. เสียน้อยไปก่อนแล้วจะได้มากในภายหลัง เช่น เสียหนึ่งนิ่งไว้นานไปคงได้สอง เสมือนหนึ่งของท่านหายมีที่ไว้ ข้าพเจ้าคงจะหามาให้ไม่ให้เดือดร้อน ยอมเสียกำไปก่อนนั่นแหละ จึงจะได้กอบ. (ม. ร่ายยาว ชูชก).

เป็นเนื้อเป็นหนัง

ว. เป็นชิ้นเป็นอัน, เป็นกอบเป็นกำ.

เสียกำซ้ำกอบ,เสียกำแล้วซ้ำกอบ

(สำ) ก. เสียน้อยแล้วยังจะต้องเสียมากอีก เช่น พระองค์ช่างเชื่อฟังคำคนชั่วโฉด ชาวเมืองมันกล่าวโทษพลอยโกรธตอบ เสียกำแล้วจะซ้ำกอบกระมังหนา. (ม. ร่ายยาว ทานกัณฑ์).

พุทธสมัย

น. สมัยเมื่อพระพุทธเจ้ายังมีพระชนม์อยู่.

คริสตกาล

น. สมัยเมื่อพระเยซูยังมีพระชนม์อยู่.

ชนม,ชนม-,ชนม์

[ชนมะ-, ชน] น. การเกิด. (ส. ชนฺมนฺ).

เยาวราช

น. ยุพราช, ราชโอรสที่ยังเยาว์พระชนม์.

เบี้ยหัวแตก,เบี้ยหัวแหลก

น. เงินที่ได้มาไม่เป็นกอบเป็นกำแล้วใช้จ่ายหมดไปโดยไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอัน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ