ผลการค้นหา

กระดูกสะบ้า* *กระดูกสะบ้า *กระดูกสะบ้า*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 110 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกสะบ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สะบ้า

น. ชื่อไม้เถาชนิด Entada rheedii Spreng. ในวงศ์ Leguminosae ฝักมีเมล็ดกลมแบนแข็ง เรียกว่า ลูกสะบ้า ใช้ขัดสมุดไทยและทำยาได้, สะบ้ามอญ ก็เรียก; ชื่อการเล่นชนิดหนึ่ง ใช้ลูกสะบ้าหรือของกลม ๆ อย่างงบนํ้าอ้อยล้อหรือทอยเป็นต้น.

สะบ้ามอญ

ดู สะบ้า.

กระดูก

น. โครงร่างกายมีลักษณะแข็ง, ส่วนใดส่วนหนึ่งของโครงร่างกาย; เรียกผลไม้ที่มีเนื้อน้อยเช่น มะปรางว่า มะปรางกระดูก.

กระดูก

น. ชื่อโกฐชนิดหนึ่ง เรียกว่า โกฐกระดูก. (ดู [[โกฐกระดูก]]).

กระดูก

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว.

ชานุมณฑล

น. สะบ้าเข่า. (ป., ส.).

กระดูกแข็ง

(สำ) ว. ไม่ตายง่าย ๆ.

กระดูกร้องได้

(สำ) น. ผลสะท้อนของฆาตกรรมที่ทำให้จับตัวผู้กระทำผิดมาลงโทษได้ คล้ายกับว่ากระดูกของผู้ตายร้องบอก.

กระดูกอ่อน

(สำ) ว. ที่ยังไม่มีความจัดเจนในการต่อสู้ เช่น นักมวยคนนี้กระดูกอ่อน ขึ้นชกครั้งแรกก็แพ้เขาแล้ว.

ลิ้นไม่มีกระดูก

ก. พูดสับปลับ กลับกลอกเอาแน่ไม่ได้.

หน้ากระดูก

น. รูปหน้าที่มีกระดูกสันแก้มสูง.

โครงจมูก

น. กระดูกจมูก.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด