ค้นเจอ 103 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กรรดึก (เก่า)"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กรรดึก

[กัน-] (แบบ) น. เดือน ๑๒. (ดู [[กัตติกมาส]]).

เก่า

ว. ก่อน เช่น ครูคนเก่า กรรมเก่า; ไม่ใหม่ เช่น ผ้าเก่า ของเก่า, คำนี้เมื่อใช้ประกอบกับคำอื่น ๆ มีความหมายต่าง ๆ กัน แล้วแต่คำที่นำมาประกอบ เช่น มือเก่า หมายถึง ชำนาญ, หัวเก่า หมายถึง ครึ ไม่ทันสมัย, รถเก่า หมายถึง รถที่ใช้แล้ว.

กินบุญเก่า

(สำ) ก. ได้รับผลแห่งความดีที่ทำไว้แต่ปางก่อน (มักใช้เป็นสำนวนอุปมาแก่คนที่นอนกินนั่งกินสมบัติเก่า).

ศิษย์เก่า

น. ผู้ที่เคยศึกษาในสถาบันการศึกษาแห่งใดแห่งหนึ่ง เช่น งานชุมนุมศิษย์เก่าโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย.

หน้าเก่า

ว. ที่เคยเห็นหรือรู้จักกันมาเป็นเวลานานจนคุ้นตา เช่น ดาราหน้าเก่า ลูกค้าหน้าเก่า, หน้าเดิม ก็ว่า.

ดั้งเดิม

ว. เก่าก่อน, เก่าแก่, เดิมที.

คร่ำ

[คฺรํ่า] ว. เก่ามาก เช่น โบสถ์หลังนี้เก่าคร่ำ.

กลางเก่ากลางใหม่

ว. ไม่เก่าไม่ใหม่.

ถ่านไฟเก่า

(สำ) น. ชายหญิงที่เคยรักใคร่หรือเคยได้เสียกันมาก่อน แม้เลิกร้างกันไป เมื่อมาพบกันใหม่ย่อมรักใคร่หรือปลงใจกันได้ง่ายขึ้น.

คร่ำคร่า

ว. เก่าแก่จนชำรุดทรุดโทรม เช่น กระท่อมเก่าคร่ำคร่า.

บุโรทั่ง

(ปาก) ว. เก่าและทรุดโทรมมาก.

กินน้ำพริกถ้วยเก่า

(สำ) ก. อยู่กับเมียคนเดิม.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ