ค้นเจอ 15 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*เพศ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ถือเพศ

ก. ดำรงสภาพ เช่น ถือเพศเป็นนักบวช.

บุรุษเพศ

[บุหฺรุดเพด] น. เพศชาย, คู่กับ สตรีเพศ.

แปลงเพศ

ก. เปลี่ยนเพศชายให้เป็นเพศหญิงหรือเปลี่ยนเพศหญิงให้เป็นเพศชาย.

ผิดเพศ

ว. ผิดแผกไปจากเพศของตน เช่น แต่งตัวผิดเพศ.

เพศ

น. รูปที่แสดงให้รู้ว่าหญิงหรือชาย; (ไว) ประเภทคำในบาลีและสันสกฤตเป็นต้น, ตรงกับ ลิงค์ หรือ ลึงค์; เครื่องแต่งกาย; การประพฤติปฏิบัติตน เช่น สมณเพศ. (ป. เวส; ส. เวษ).

เพศยันดร

[เพดสะยันดอน] น. นามพระบรมโพธิสัตว์ชาติที่ ๑๐ ในทศชาติ, พระเวสสันดร. (ป. เวสฺสนฺตร; ส. ไวศฺยานฺตร).

เพื่อนต่างเพศ

น. เพื่อนที่ไม่ใช่เพศเดียวกัน.

ร่วมเพศ

ก. เสพสังวาส.

ลักเพศ

[ลักกะเพด] ก. ทำหรือแต่งตัวปลอมแปลงให้ผิดไปจากเพศของตน เช่นคฤหัสถ์แต่งตัวปลอมเพศเป็นสมณะ ผู้ชายแต่งตัวเป็นผู้หญิง; (ปาก) ทำนอกลู่นอกทาง เช่นดื่มนํ้าทางหูถ้วย.

สตรีเพศ

น. เพศหญิง, คู่กับ บุรุษเพศ.

สืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ

ก. สืบพันธุ์โดยไม่ต้องมีการรวมตัวของเซลล์สืบพันธุ์ เช่น การแบ่งตัวของแบคทีเรีย.

สืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ

ก. สืบพันธุ์โดยการผสมของเซลล์สืบพันธุ์ เช่น การผสมของเชื้ออสุจิกับไข่ของเพศหญิง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ